Pencereler

Büyük pencereler…
Büyük tren pencereleri…
Saklanır gibi baktığım camlar arkasında ki dünya
güne bakan çiçekler, solmuş gökyüzü,
ekinler ve ağlatan çocuksu hayallerim.
Aklımın yırtık karanlıkları…
Aklımın yırtık karanlıklarında esen fırtınalar…
Kapıları gıcırdıyor yalnızlığımın,
köhne sokak lambaları yanıp yanıp sönüyor.
Yolculuk tıngır tıngır devam ederken aklım uyuya kalıyor,
Gün bitmiş, gece çökmüş
gözlerimin üstüne
ve ben yalnızım çatı katında sokak kenarında bir yerde.
Uyuya kalmış çocuklar
ve İhtiyar bir kedi
gölge olup geçiyordu sancı çeken düşlerimden,
sonra korkuyorum işte…
ki ne zaman korksam kaldırımdayım.
Arkamda dünya, önümde menzil,
göğümde ay
olması gereken her şey burada
sen yoksun
Ben bulutlar çekiyorum
gözlerime
gidiyorum…
Gelirken peşimden yokluğun,
okunacak çok şiir var.
bir sigara yakıyorum laciverte aşık
yol diyordum
pencerereler yoldaş,  pencereler dumanlı….
Pencerelerde gelmeyecek kuşu bekliyoruz.