Timsah ve Gözleri
sabahlar olmayınca bende, kahve alnımdan öpüyor "anne uyku kendini kahveye attı" bu nostaljik intiharda Kadriye uykusuz kaldı! Bu arada biliyor musun bilmem, kelebekler ayaklarıyla tat alır. Timsahlar renk körüdür. Bende yokum zaten var olmakta umurum da değil ama söyleyecek bir şarkım olsun isterdim. Oysa dostum oysa her yer çığlık, her yer sınırlarla dolu! Kulaklarım acıyor dostum kulaklarım! Şarkı diyorum ben çığlık duyuyorum. sessizde konuşur insan oysa fısıltılarla konuştuğumuz günleri hatırla! Yakın zaman oldu. Yakın zaman da pes ettim neye yenildiğimi bile bilmiyorum. Körlük kafa karıştırsa da var olan yine var, yok olan yoktur Böyle düşündüğüm için mi hasta diyorlardı, yoksa hasta olduğum için mi böyle garip düşünüyordum, hiç bilemedim, hep eksik kaldım.