Timsah ve Gözleri

sabahlar olmayınca bende, 
kahve alnımdan öpüyor 
"anne uyku kendini kahveye attı" 
bu nostaljik intiharda Kadriye uykusuz kaldı!
Bu arada biliyor musun bilmem, 
kelebekler ayaklarıyla tat alır.
Timsahlar renk körüdür.
Bende yokum zaten 
var olmakta umurum da değil
ama söyleyecek bir şarkım olsun isterdim.
Oysa dostum oysa
her yer çığlık, 
her yer sınırlarla dolu! 
Kulaklarım acıyor dostum kulaklarım! 
Şarkı diyorum ben çığlık duyuyorum. 
sessizde konuşur insan oysa
fısıltılarla konuştuğumuz günleri hatırla! 
Yakın zaman oldu. 
Yakın zaman da pes ettim
neye yenildiğimi bile bilmiyorum. 
Körlük kafa karıştırsa da var
olan yine var, 
yok olan yoktur 
Böyle düşündüğüm için mi hasta diyorlardı,
yoksa hasta olduğum için mi böyle garip düşünüyordum,
hiç bilemedim, 
hep eksik kaldım.