Melinda'nın Aşk Mektubu

   Hep bir yolculuk halindeyiz. ve yollar kaderin varlığını ispat edercesine devinir durur. Yol varsa yolcuda var. Yol varsa ayrılıkta var yol varsa kavuşmakta var. Yol varsa bir gidiş var yol varsa bir dönüş. Öyle yaa bırakmaya yemin etmiş yolcularla doludur dünya ve yalnızlıkta bir yolculuktur içinde bilmediğin bir durağa doğru. 

   Bir mektup yazdım bilmem kaç asır önce bilmem kaç asır sonrasının bilmem kaç asırlık insanına ve sonra parmaklarım karıncalandı, gecenin bilmem kaçında iplik iplik kopuşlarımı yaşarken, tırmalıyor göğsümü maskesi sahte kadınlar. Ah,  rahat ol deyip duruyor uzaklardan gelen güvenli bir ses , ah rahat ol diyor öyle sade öyle çekingen... Ah, içimde taşan nehirlere ahh! İçimde çalkalanan deniz dalgaları ah! Ah sesinde o dinginlik bende çakan şimşeklere inat, senden gelen yıldırımlara inat ne de kolay rahat ol diyor... Kulağını ver bana hastalığımı teşhis eder gibi dinle kalbimde çiseleyen dumanları, kokla ve öldür yeşermemeye yemin etmiş çınarları.

Hatırlıyor musun suya düşen gölgelerimizi?

Ben dalgalarda dans eden yüzüne bakıyordum
naif,ağır ve yavaş...

Senin kısılmış gözlerin ufukta,
kırışmaya başlamış alın çizgilerinde sigara dumanı...

Benim dudaklarıma vurmuş gün ışığı
kızıl

Sen akıyordun zamandan
parmak aralarımdan
kirpik aralarımdan

Ben yetişemeyecek kadar yavaş,
saçlarımda bir kadın
yüreğimde  bir çocuk

adım da çileli bir güç

tek nefeslik bir kuvvet ile ruhunun
fırtınalı denizlerinde büyük kulaçlar atıyordum
sana doğru
oysa aslında küçük bir çocuktum sadece

Senin suya düşerken yüzün
ben martıların gözünden sana doğru uçurtma uçuruyordum...
hiç bitmeyecek bahardı gözlerin

Sen de yolcuydun bende..

Seni yollar çağırıyordu beni yolun...

Sen ön tekerdin ben arka, hiç yetişemedim.